เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ดินแดนห่างไกล
จากนั้นลู่เสวียก็เงยหน้ามองไปยังอันซิงที่อยู่ไกลออกไป พลางหัวเราะคิกคักกล่าวว่า “อันซิง ดูไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าเจ้าจะมีความชอบพรรค์นี้ด้วย”
ด้านข้าง แม้แต่ลู่เต้าเซิงก็ยังยกมือปิดหน้าหัวเราะไม่หยุด
ให้ตายเถอะ นี่เล่นเน้นความต่างสุดขั้วเลยกระมัง
ในยามนี้ อาเหวยได้ขยับถอยห่างออกจากอันซิงไปอย่างเงียบเชียบ สีหน้าท่าทางราวกับกำลังบอกเป็นนัยว่า
ข้าไม่รู้จักคนผู้นี้
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเยาะอย่างไม่เกรงใจของผู้คนรอบข้าง ใบหน้าของอันซิงก็แดงซ่านขึ้นมาชั่วพริบตา ก่อนจะกลับคืนสู่ความปกติอย่างรวดเร็ว
“แค่ก คุณหนู ท่านเข้าใจผิดแล้ว ที่จริงนี่คือของขวัญที่ผู้น้อยตั้งใจเสาะหามาให้ท่านโดยเฉพาะขอรับ”
อันซิงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยโดยไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
เรื่องที่ชอบม้าเขาเดียวสีชมพูเช่นนี้จะยอมรับออกมาได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาดอยู่แล้ว