เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 มอบหมายภารกิจ
“เจ้าเมือง เสี่ยวเสวียนางน่าจะเพียงแค่โกรธเคืองชั่วคราวเท่านั้น เพราะอย่างไรเสีย ท่านก็”
ในตอนนั้นเอง กู่เฉินนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้จึงเอ่ยปากกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เต้าเซิงก็พยักหน้ารับ แล้วถอนหายใจออกมาหนัก ๆ เฮือกหนึ่ง
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจากลู่เสวียไป และการจากไปครานี้ก็กินเวลาถึง 300 ปี เขาไม่กล้าคิดเลยด้วยซ้ำว่าบุตรสาวของตนใช้ชีวิตผ่านพ้นช่วงเวลา 300 ปีที่ไม่มีตนอยู่มาได้อย่างไร
“ท่านเจ้าเมืองใหญ่ลู่ บุตรสาวของเจ้าอาจจะเข้าใจผิดแล้วกระมัง”
ทางด้านข้าง จู่ ๆ โอวหยางเหยียนชิงก็ยิ้มกล่าวขึ้น
“หือ? เข้าใจผิดเรื่องอันใด?”
ลู่เต้าเซิงเอ่ยถามด้วยความฉงน
“บุตรสาวของเจ้า น่าจะเข้าใจเรื่องของข้าผิดไป ข้าขอถามเจ้าหน่อย เจ้าเคยพาสตรีอื่นกลับมาหรือไม่?”