0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 ส่วนลึกของพงไพรโบราณ

ในเวลานี้เกาอวิ๋นสังเกตเห็นความสับสนบนใบหน้าของซ่งถานหลาง จึงรู้ว่าท่าทีของเขาในตอนนี้ เหมือนกับสถานการณ์ตอนที่เขาพบผู้บำเพ็ญอิสระลอบโจมตีครั้งแรกไม่ผิดเพี้ยน

จึงเอ่ยปากเตือนขึ้นว่า “คนผู้นั้นไม่ใช่คนดีอะไร ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก”

นับตั้งแต่เกาอวิ๋นรู้ว่าจิตใจคนยากหยั่งถึง เขาก็จำเป็นต้องมีความเข้าใจผู้คนอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นหากต้องการแยกแยะความถูกผิด

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีประสบการณ์อย่างโชกโชนในการใช้วิชามองปราณเพื่อแยกแยะปราณแห่งความดีความชั่ว หรือแม้แต่ปราณแห่งการฆ่าฟันของผู้อื่น

ตอนที่เขาอยู่ข้างแผงลอยในตอนแรก เขาก็พบแล้วว่าเจ้าของแผงกับสิ่งของบนแผงนั้นมีความเชื่อมโยงกับกลิ่นอายคาวเลือดที่เข้มข้น