0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 โชควาสนา

เจ้าของแผงขายปลาเองก็นึกจนปัญญา อย่างไรเสียทั้งวันก็ขายไม่ออก อีกทั้งปลายังตายไปแล้ว ยิ่งขายยากเข้าไปใหญ่

จึงจำต้องขายทิ้งในราคาถูกให้แก่ลุงหวัง

ถึงลุงหวังจะเป็นคนขี้เหนียว แต่หลินอี้กลับรู้สึกว่าเขาเป็นคนมีความสามารถ คนอะไรกันนั่งเฝ้าแผงปลาอยู่ได้ทั้งวันเพียงเพื่อจะซื้อปลาในราคาถูก

หลินอี้เมื่อทราบเรื่องนี้ก็ถือเป็นเพียงเรื่องขบขันยามว่างยามชิมชาเท่านั้น

หลังรับประทานอาหารเย็น จูจิ้งเหวินก็มาหาหลินอี้

เขาเล่าเรื่องที่ตนใช้『วิชามองปราณ』สังเกตเห็นสนามปราณสีดำซ่อนเร้นอยู่ที่หอวายุวิจิตรให้หลินอี้ฟัง โดยต้องการจะถามหลินอี้ว่าพอจะทราบหรือไม่ว่าไอสีดำนี้สื่อถึงสิ่งใด