0027

⬢⬢⬢

ตอนที่ 27 ตลาดนัดผู้บำเพ็ญอิสระ

“พี่อี้ พวกเราหาที่ผิดหรือเปล่า” เกาอวิ๋นกระซิบถามเบา ๆ

“เจ้าโง่! หุบปาก” เจียงเสี่ยวอวี๋เพื่อไม่ให้ถูกเปิดเผย จึงชกเข้าที่หัวเกาอวิ๋นเบา ๆ แล้วกดเสียงต่ำเช่นเดียวกัน

อันที่จริงก็ไม่อาจโทษเกาอวิ๋นที่สงสัยได้ เพราะพวกเขาต้องรอนานเกินไปแล้ว เมื่อมองดวงจันทร์ที่แขวนเด่นอยู่บนท้องฟ้า หลินอี้อดไม่ได้ที่จะเริ่มสงสัยตัวเองบ้าง

เห็นว่ายังไม่มีใครมาเสียที หลินอี้จึงตัดสินใจที่จะเข้าไปสำรวจในป่าทึบสักครั้ง

ดังนั้นทั้งสามจึงทะยานขึ้นสู่ยอดไม้สูง แล้วร่ายคาถาที่แตกแขนงมาจากวิชาเหินกาย นั่นคือวิชากายเบา พวกเขากระโดดโลดเต้นไปตามยอดไม้ทีละต้น

ทั้งสามผู้ร่ายวิชาตัวเบา ในชั่วขณะที่กระโดดลงมานั้นราวกับขนนก ร่อนลงบนกิ่งไม้อย่างแผ่วเบาโดยไม่ก่อให้เกิดเสียงสักนิด