กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 21 จู๋เป่า
ผู้ดูแลร้านนำทางคนผู้นั้นไปยังที่แห่งหนึ่ง บนนั้นมีตะกร้าใส่วอลนัตวางอยู่ รูปลักษณ์ภายนอกของวอลนัตดูแข็งแรงและเป็นมันเงา
คนผู้นั้นกวาดสายตามองวอลนัตพร้อมถามด้วยความลังเลเล็กน้อยว่า “วอลนัตนี่สดหรือไม่?”
ผู้ดูแลร้านไม่เร่งรีบ หยิบวอลนัตลูกหนึ่งขึ้นมาเคาะเบา ๆ ในมือ จากนั้นจึงแกะวอลนัตออกให้คนผู้นั้นดู “ท่านลูกค้า วอลนัตนี้เนื้อในอวบอิ่ม น้ำมันอุดมสมบูรณ์ ท่านลองสูดดมกลิ่นหอมนี้ดูเถิด มีเพียงวอลนัตที่สดใหม่เท่านั้นถึงจะมีกลิ่นหอมตามธรรมชาติเช่นนี้”
คนผู้นั้นเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จึงโน้มตัวเข้าไปดมใกล้ ๆ ก็ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเนื้อไม้จริงดังว่า
จากนั้นจึงถามว่า “แล้ววอลนัตนี้ขายอย่างไร?”