0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 ฝนกระหน่ำ

“ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ…สินะ”

หลินอี้มองทิศทางที่นิมิตปากว้าแสดงออกมาก่อนจะรำพึงกับตนเองเบาๆ

เขาเดินไปตามทางลูกรัง เลี้ยวผ่านบ้านเรือนชาวนาไปสองสามหลัง แล้วมุ่งหน้าต่อไปยังทิศทางที่นิมิตชี้

ระหว่างนั้นเขาใช้เหรียญทองแดงเสี่ยงทายอีกครั้งเพื่อยืนยันว่าทิศทางไม่ได้เปลี่ยน

หลังจากทำต่อเนื่องหลายครั้ง บ้านดินก็ค่อยๆ น้อยลงไป

เมื่อถึงตอนนั้น คุณลุงที่แบกจอบกำลังเดินกลับบ้าน เห็นหลินอี้กำลังจะเดินไปยังพื้นที่เปลี่ยวจึงเอ่ยขึ้นว่า “เจ้าหนู ฝนใกล้จะตกแล้ว รีบกลับบ้านไปเสียเถอะ”

ลมเย็นวูบหนึ่งพัดผ่าน หลินอี้เงยหน้ามองท้องฟ้า สีของมันดูอึมครึมกว่าเมื่อครู่มาก

หลินอี้ยิ้มให้คุณลุงแล้วตอบ “ได้ครับท่านลุง อีกเดี๋ยวผมก็จะกลับบ้านแล้ว”