0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 หอคณิกาและโรงมหรสพ

สายลมโชยพัดผ่าน

ในมือของเกาอวิ๋นถือตัวต่อไม้รูปทรงแปลกตา เขากำลังนำมันมาวางซ้อนกันอย่างตั้งใจ ในดวงตาเปล่งประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น “พี่หลินอี้ สิ่งที่เรียกว่าตัวต่อไม้นี่น่าสนใจจริง ๆ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”

เจียงเสี่ยวอวี๋มีสีหน้ากึ่งสงสัยกึ่งตื่นเต้น ราวกับกำลังหวนนึกถึงบางสิ่ง “ข้าเหมือนจะเคยได้ยินท่านแม่พูดถึงของที่คล้าย ๆ กันนี้อยู่บ้าง”

หลินอี้ได้ฟังดังนั้นหัวใจก็พลันหวั่นไหว โลกใบนี้มีตัวต่อไม้ด้วยหรือ? จะต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้มันมีขนาดเล็กกะทัดรัด สวยงาม รูปทรงเป็นมาตรฐานเดียวกัน ทั้งยังต้องผลิตในปริมาณมากถึงเพียงนี้ ที่นี่ทำได้ถึงขั้นนั้นแล้วหรือ?