0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 โคม่า

ท้องฟ้ายามรุ่งสางเริ่มสุกสว่าง

ทุกบ้านเรือนต่างเริ่มมีควันไฟลอยกรุ่นขึ้นมา

บ้านของหลินหย่วนซานเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาในการลงนา จึงเริ่มเตรียมอาหารกลางวันกันแล้ว

หลินอี้พลิกตัวไปมาทั้งคืนจนนอนไม่หลับ เมื่อได้ยินเสียงพ่อแม่ลุกจากที่นอน เขาก็ดิ่งตัวลุกขึ้นจากเตียงเตาทันที

เดินออกไปนอกบ้าน เห็นแม่เหอชุนซิ่วของเขากำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างอ่างน้ำ กำลังล้างผักป่าที่เขาเก็บกลับมาเมื่อวาน เพื่อเตรียมทำก้อนผักป่า

ทางด้านนั้น พ่อหลินหย่วนซานที่อยู่ในลานบ้าน กำลังถือหินลับมีดขัดฝนจอบอย่างขะมักเขม้น

“ท่านพ่อ ท่านแม่ วันนี้ให้ข้าไปลงนากับพวกท่านเถิด ข้าจะช่วยงานเอง” พูดพลางชูกำปั้นเล็ก ๆ ขึ้น

เมื่อเห็นหลินอี้ออกมา หลินหย่วนซานก็วางจอบพิงไว้ข้าง ๆ ใบหน้าที่คล้ำดำพลันปรากฏรอยยิ้มอย่างมีความสุข