ตอนที่ 235 มีเจ้าก็เพียงพอแล้ว (จบ)

สามปีให้หลัง

ตำหนักเฟิ่งอัน

“โธ่ องค์หญิงน้อยของบ่าว ท่านระวังอย่าหกล้มเข้าเล่า…”

หยวนโม่และจ้าวตูเพิ่งจะปรากฏตัวที่ตำหนักเฟิ่งอัน ก้อนแป้งน้อยในห้องนั้นก็แทบรอไม่ไหวที่จะโผเข้ามาทางนี้

“ป้าเฝิง เป็นเสด็จพ่อ แล้วก็มีพ่อสามีจ้าวด้วย”

“จิ่นเอ๋อร์ระวัง” หยวนโม่รวบกอดตุ๊กตาน้อยที่เกือบจะสะดุดล้มเอาไว้ได้ในคราเดียว

จิ่นเอ๋อร์โอบรอบคอของหยวนโม่ กระพริบดวงตากลมโตคู่นั้นปริบ ๆ

“เสด็จพ่อ วันนี้เสด็จแม่มิได้อยู่ในโถงตำหนักเพคะ”