ตอนที่ 229 รอแทบไม่ไหวแล้ว ฮองเฮาของข้า

มีคำโบราณกล่าวไว้ได้ดียิ่ง

วันเวลาอันแสนสุขนี้เมื่อผ่านไปนานเข้า ย่อมเลี่ยงมิพ้นที่จะมีเรื่องชวนให้รำคาญใจเกิดขึ้นบ้าง

ระยะนี้ภายในเมืองอวิ๋นตูมีข่าวลือหนาหูขึ้นมาไม่น้อย

ฝ่าบาททรงมีพระชนมายุสามสิบชันษาแล้ว ทว่าใต้เข่ายังไร้ทายาท มิเพียงเท่านั้น แม้แต่วังหลังก็ยังว่างเปล่า เรื่องนี้จึงเลี่ยงมิได้ที่จะทำให้ผู้คนต่างพากันคาดเดา

เมื่อเหล่าขุนนางในราชสำนักได้ยินเรื่องนี้เข้า ก็เริ่มพากันถวายฎีกาขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

ในยามนี้ บนโถงใหญ่มีเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ นอกจากฉินฟั่นกับหลี่เหิงแล้ว ขุนนางกลุ่มหนึ่งที่นำโดยกรมพิธีการต่างก็พากันคุกเข่าลงกับพื้น

“กระหม่อมดำรงตำแหน่งในกรมพิธีการ ถือว่าละเลยต่อหน้าที่ กระหม่อมและพวกพ้องขอวิงวอนให้ฝ่าบาททรงมีพระบรมราชานุญาต ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้าให้มีการคัดเลือกสาวงาม เข้ามาเติมเต็มวังหลังเพื่อสืบทอดสายโลหิตพ่ะย่ะค่ะ”