เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“อิงฮวา…” หลินฮวนลูบไล้ใบหน้าซีดเผือดของหวังอิงฮวาอย่างแผ่วเบา รู้สึกปวดใจยิ่งนัก
“ลูก…ปลอดภัยดีหรือไม่?” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย
หลินฮวนเกาศีรษะ ทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ “ข้า…ข้าเองก็ยังไม่ทันได้ดู พลันที่ประตูเปิดออกก็…ก็รู้สึกว่าในใจคิดถึงแต่เจ้า ลูก…ลูก ข้าจะรีบไปอุ้มมาให้เจ้าดูประเดี๋ยวนี้”
เขาลุกขึ้นด้วยความลนลานอยู่บ้าง แล้วสาวเท้าก้าวเร็ว ๆ ตรงไปยังนอกประตู
หลินฮวนเช่นนี้แม้จะดูเซ่อซ่ายิ่งนัก ทว่าหัวใจของหวังอิงฮวากลับถูกเติมเต็มจนเปี่ยมล้น
ภายนอกห้องคลอดอบอวลไปด้วยบรรยากาศมงคล เดิมทีสองตระกูลหวังและหลินก็มีความสัมพันธ์อันเป็นเอกลักษณ์ ทว่าความบาดหมางขุ่นเคืองเมื่อครั้งที่หลินฮวนแต่งเข้าตระกูลนั้น พลอยเจือจางลงและคล้ายจะมีท่าทีปรองดองกันได้ด้วยการมาถึงของเด็กน้อยทั้งสองคน