ตอนที่ 217 องค์ชายหลาน

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ออกจากตำหนักเฟิ่งอัน เด็กทั้งสองอดรนทนต่อความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว ต่างพากันเลิกม่านเกี้ยวชะเง้อคอมองออกไปด้านนอก ปากน้อย ๆ เจื้อยแจ้วไม่หยุดหย่อน

“พี่ชาย ท่านรีบดูเร็วเข้า เรือนหลังนั้นงดงามยิ่งนักเจ้าค่ะ”

“พี่ชาย ผู้คนที่เดินอยู่บนถนนเหล่านั้นล้วนเป็นนางกำนัลกับขันทีหรือขอรับ?”

“พี่ชาย ตรงนั้นมีรังนกด้วย ขากลับพวกเราแวะไปดูกันดีหรือไม่?”

“เนี่ยนเนี่ยน ชู่ว ท่านแม่หลับไปแล้ว”

เนี่ยนเนี่ยนรีบยกมือปิดปาก “พี่ชาย เหตุใดเพียงครู่เดียว ท่านแม่ก็หลับไปแล้วเล่าเจ้าคะ”

เฟิงเอ๋อร์กระซิบกระซาบกับเนี่ยนเนี่ยน “ข้าได้ยินป้าเฝิงบอกว่า ในท้องของท่านแม่คล้ายจะมีน้องชายหรือน้องสาวแล้ว”

“จริงหรือเจ้าคะ?” เนี่ยนเนี่ยนมีสีหน้าตื่นเต้นระคนยินดี

“อืม ดูจากท่าทางของท่านแม่แล้ว คงไม่ผิดเพี้ยนไปจากนี้ดอก”