เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หยวนโม่มีสีหน้ากลัดกลุ้ม พยักหน้ากล่าวกับป้าเฝิงว่า
“ยังไม่ถึงสองเดือนดี แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด จึงอาเจียนหนักตลอดเวลา”
ป้าเฝิงพลันเผยความยินดีบนหัวคิ้ว ด้วยผู้คนในยุคนั้นต่างเชื่อว่าการมีบุตรมากคือมีวาสนามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ในตระกูลจักรพรรดิ หลายครั้งที่มารดาสูงส่งเพราะบุตร การจะโผขึ้นสู่กิ่งสูงได้ก็อาศัยจังหวะนี้นี่เอง
“ฝ่าบาท ให้บ่าวลองดูดีหรือไม่เพคะ ก่อนหน้านี้บ่าวเคยเรียนรู้วิธีกดจุดระงับอาเจียนมาจากหมอหลวงในวังอยู่บ้าง”
จากนั้น นางจึงจับมือของไป๋หว่านหว่านขึ้นมา หาจุดชีพจรเน่ยกวนแล้วกดนวดไม่หยุด เพียงครู่เดียว ความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงนั้นก็ทุเลาลงไปมากจริง ๆ
ในที่สุดไป๋หว่านหว่านก็สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้ นางกระแอมเบา ๆ พิงหยวนโม่ไว้ราวกับเหนื่อยล้าจนถึงที่สุด ปล่อยให้เขาหยิบผ้าเช็ดหน้ามาคอยเช็ดคราบเปื้อนที่ริมฝีปากให้นางต่อไป