ตอนที่ 197 ร่ำลา

“ฝ่าบาททรงคิดจะยกทัพกลับราชสำนักพร้อมกองทัพใหญ่ในอีกสองวันหรือเพคะ”

ไป๋หว่านหว่านถือจดหมาย พลางเอนกายพิงในอ้อมอกเขา ในใจรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่เข้าที

อีกสองวัน จะช้าเกินไปหรือไม่ การเดินทัพของกองทัพใหญ่เชื่องช้า ซ้ำอาการบาดเจ็บของอู่อันจวินยังไม่หายดี ต่อให้เร่งรัดเดินทางทั้งวันทั้งคืนโดยไม่หยุดพัก ก็ต้องใช้เวลาถึงครึ่งเดือนจึงจะถึงอวิ๋นตู

หยวนโม่โอบกอดนางไว้ ในแววตาคล้ายแฝงความอาลัยอาวรณ์

“เรา... คิดจะไปคืนนี้เลย”

“คืนนี้หรือเพคะ ตอนนี้ชั่วยามใดแล้ว”

“ยามเซิน”

ยามเซินหรือ ไป๋หว่านหว่านสะดุ้งผวาผุดลุกขึ้นจากอ้อมอกเขาในชั่วพริบตา พลางเลิกผ้าห่มบางบนร่างออก

“เช่นนั้นประเดี๋ยวข้าจะไปบอกป้าเฝิงกับพวกนางที่ร้าน จากนั้นค่อยไปลาออกจากสำนักไท่เหอ สุดท้ายจึงไปร่ำลาที่จวนตระกูลทัง ถึงยามไห่จะมาหาท่าน”