เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทังหนิงส่ายหน้า
เดิมทีไช่เคอยังคิดจะเอ่ยอะไรอีกสักหน่อย
แต่กลับถูกไป๋หว่านหว่านที่วิ่งพรวดพราดเข้ามาลากตัวออกไปอีกคราโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“ไช่เคอ คำที่ข้าพูดไปเจ้าฟังไม่ชัดเจนหรืออย่างไร? เจ้าคิดจะตามหาผู้ใดก็ได้ทั้งนั้น แต่ทังหนิงไม่ได้เด็ดขาด”
“เหตุใดจึงไม่ได้เล่าขอรับ?”
“นาง…ต่อต้านบุรุษอย่างยิ่ง สาเหตุแน่ชัดข้าบอกไม่ได้ แต่พวกเจ้า…ยังไม่ถึงเวลา หากไม่เชื่อ เจ้าลองเข้าไปหานางตอนนี้ดูสิ ดูว่าจากนี้ไปทังหนิงยังจะสนใจไยดีเจ้าอีกหรือไม่”
ไป๋หว่านหว่านจ้องมองไช่เคอด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจโต้แย้งได้
“หากเจ้าปักใจในตัวนางจริง ๆ เช่นนั้นเส้นทางความรักสายนี้ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องยากลำบากขวากหนามมากมายเป็นแน่
เจ้าต้องไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน นางไม่เหมือนแม่นางคนอื่น ๆ
นางต้องการความจริงใจรดพรวน จึงจะก้าวเดินออกมาจากเงามืดในใจได้ มิใช่คำว่าชอบหรือเกลียดเพียงไม่กี่คำที่เอ่ยออกมาพล่อย ๆ