ตอนที่ 149 ข่าวลือ

“พรืด… ผู้อำนวยการสำนักวางใจเถิด ข้ารักชีวิตยิ่งนัก ไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามแน่นอนเจ้าค่ะ”

ถัดจากนั้น ทั้งสองก็มาถึงบริเวณปากช่องเขาแห่งหนึ่ง ที่ตรงนั้นมีองครักษ์เฝ้ายามยืนตระหง่านอยู่สองนาย

“ผู้อำนวยการสำนัก เหตุใดตรงปากช่องเขาจึงมีคนคอยเฝ้าด้วยหรือเจ้าคะ”

“ทางเส้นนี้เป็นทางสายเดียวของสำนักไท่เหอที่มุ่งสู่หลังเขา หลังเขาอันตรายยิ่ง เพื่อความปลอดภัยของผลประโยชน์และผู้คน ทุกคนรวมถึงข้า ล้วนต้องลงชื่อก่อนจึงจะเข้าไปในเขาได้”

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง”

อี้เหนียนหันหลังกลับ ทอดมองแสงอาทิตย์อัสดง

“กลับกันเถิด”

“เจ้าค่ะ ผู้อำนวยการสำนัก”

ครั้นกลับมาถึงห้องหนังสืออีกครา อี้เหนียนก็นั่งตัวตรงบนเก้าอี้ไม้ไผ่

“กู้…”