ตอนที่ 130 ผู้ส่งยา

เมื่อเห็นหว่านหว่านที่อยู่ข้างกายหัวเราะอย่างมีความสุข หยวนโม่ก็พลอยยินดีขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ฎีกาเหล่านี้เขาเห็นจนชินตาแล้ว มักมีถ้อยคำเอ่อ...ชวนให้สับสนอยู่บ้าง

“ในเมื่อหว่านหว่านเห็นว่าน่าสนใจ เช่นนั้นก็มาช่วยเราตรวจฎีกาเหล่านี้ดีหรือไม่? เราจะฝนหมึกให้เจ้าเอง” เขายกมือซ้ายของตนขึ้นโบกไปมา

“ได้สิเจ้าคะ” ไหน ๆ อยู่เฉย ๆ ก็เบื่อหน่ายอยู่แล้ว อีกทั้งมือขวาของเจ้าคนนี้ก็ไม่สะดวก นางถือเสียว่าหาความสำราญก็แล้วกัน

นางยกเก้าอี้มาให้หยวนโม่ตัวหนึ่ง ให้เขานั่งอยู่ด้านข้างและตั้งใจฝนหมึก ส่วนตัวนางก็นั่งลงเบื้องหน้าพระแท่นทรงงาน ถือฎีกาฉบับที่เพิ่งถามสารทุกข์สุกดิบเมื่อครู่...พลางมองไปทางหยวนโม่

“ฝ่าบาท ฎีกาเช่นนี้ปกติแล้ว...พระองค์ทรงตอบด้วยหรือเพคะ?”

“อืม ดูอารมณ์ของเราเสียก่อน”