ตอนที่ 126 เสี่ยวหว่านจื่อ

นางถอนหายใจออกมา ก่อนจะนึกถึงโรงทอเสื้อผ้า จากสถานการณ์ในตอนนี้ ดูท่าความคืบหน้าของโรงทอเสื้อผ้าคงต้องเลื่อนออกไปอีกสักระยะ

นางเปลี่ยนผ้าขนหนูบนหน้าผากให้หยวนโม่

จากนั้นนางเดินไปยังโต๊ะทรงงาน ตอนมาที่นี่นางรีบร้อนจนลืมฝากข้อความไว้กับคนของจวนสกุลไป๋ แม้ไช่เคอจะกลับไปแล้ว แต่พรุ่งนี้เมื่อป้าเฝิงตื่นขึ้นมาแล้วไม่พบตนเอง จะต้องตกใจกลัวเป็นแน่

ไป๋หว่านหว่านหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งจากบนโต๊ะตามอำเภอใจ ทว่ากลับบังเอิญเห็นอักษร “หว่าน” ที่หยวนโม่กดทับไว้ใต้ฎีกา นางหยิบพู่กันบนโต๊ะขึ้นมา จุ่มลงในจานฝนหมึกที่ยังชื้นอยู่เล็กน้อย แล้วเขียนอักษร “โม่” ไว้ข้างอักษร “หว่าน”

การกระทำเช่นนี้แม้จะดูไร้เดียงสา ทว่ากลับทำให้นางรู้สึกถึงความงดงามอันบริสุทธิ์