ตอนที่ 119 ฝ่าบาทถูกลอบสังหาร

“มิใช่ข่าวลวง” หยวนโม่ใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดไป๋หว่านหว่านไว้ อีกมือหนึ่งเดินลมปราณสะเทือนก้อนหินบนพื้นให้ลอยขึ้น ครั้นสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง ก้อนหินก็ซัดเข้าใส่ร่างของพวกคนชุดดำเหล่านั้นจนหมดสิ้น

“เพียงแต่พวกเขารับข่าวสารไม่ว่องไวพอเท่านั้น”

“อ๊าก!”

“โอ๊ย…”

หลายคนร่วงตกจากหลังม้าลงมาในชั่วพริบตา ทว่าหยวนโม่กลับนั่งอยู่บนรถม้าโดยไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

ชิวอวี้ซานถึงกับตะลึงงันไปทั้งร่าง

“เจ้า…เจ้าเป็นวรยุทธ์งั้นรึ? ฝ่าบาทในรัชกาลปัจจุบันกลับเป็นวรยุทธ์ เช่นนั้น…เช่นนั้นจ้าวตู…”

“อ้อ จ้าวตูเป็นสหายที่ดีที่คอยประลองฝีมือกับเรา”

“แต่…ข้าไม่เคยได้ยินผู้ใดเอ่ยถึงมาก่อน…”

“น่าขัน มีคนคอยขวางอยู่เบื้องหน้า หรือเจ้ายังจะกระตือรือร้นเข้าหายื่นหัวเข้าไปอีกรึ?”