ตอนที่ 88 จิตใจว้าวุ่น

ครู่ใหญ่แล้วที่ไม่เห็นเงาคน หยวนโม่จึงชะโงกหน้าไปมองทางประตู

เกิดเรื่องอันใดขึ้น? เหตุใดจึงยังไม่เข้ามาในห้อง? เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ หยวนโม่ก็วางจอกสุราลงแล้วทะยานออกไปนอกประตู

ซุ่นไหลขึ้นรถม้า ห่อกายด้วยเสื้อผ้าให้เรียบร้อย กำลังจะพิงข้างรถม้าหลับไป ทว่ากลับถูกเงาสีขาวที่ปรากฏขึ้นกะทันหันทำให้สะดุ้งโหยง

เขารีบหลับตาลง ประนมมือทั้งสองข้าง แล้วสวดพระสูตรหทัยอยู่ในใจ

ภายในใจแทบพังทลาย คงไม่ใช่กระมัง คงไม่ใช่กระมัง เขาคงไม่ได้เห็นผีหรอกกระมัง…

“พระกวนอิมโพธิสัตว์ เมื่อทรงบำเพ็ญปรัชญาปารมิตาอันล้ำลึก…”

ซุ่นไหลยิ่งสวดยิ่งเร็ว ทว่า “ผี” ตนนั้นกลับคล้ายยิ่งเข้าใกล้เขามากขึ้นทุกที