กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ร่างของไป๋หว่านหว่านสั่นสะท้าน หยวนโม่ ร้ายกาจนัก เขาหยั่งรู้ตัวตนของนางจริง ๆ เสียแรงที่นางพยายามปิดบังแทบตาย ช่างน่าโมโหนัก…
ช่างเถิด อย่างไรก็ต้องสืบให้รู้แน่ชัดเสียก่อนว่าเขาคิดจะทำสิ่งใดกันแน่
ครั้นตั้งสติได้ ไป๋หว่านหว่านจึงปั้นยิ้มบนใบหน้า ยกมือของหยวนโม่ออกจากบ่าอย่างแนบเนียน ก่อนจะเอ่ยกับเขาอย่างนอบน้อมมีมารยาทว่า “เชิญ”
จากนั้นคนทั้งสองก็เดินขึ้นชั้นบนตามกันไป จ้าวตูรู้ความยิ่งนักจึงเว้นระยะห่างพอสมควรแล้วค่อยเดินตามไปด้านหลัง
หยวนฉี่พลันละทิ้งท่าทีไม่ยี่หระต่อโลก สีหน้าเคร่งขรึมลงขณะทอดมองแผ่นหลังของคนทั้งสองที่เดินจากไป
ความรู้สึกผิดแปลกในใจมิอาจสงบลงได้เนิ่นนาน เขาเป็นอะไรไปกันแน่?