กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไป๋หว่านหว่านคิดในใจ “ช่างน่าเศร้าสลดเสียจริง ดูท่าจะขาดทุนไปไม่น้อยเลยสินะ”
“เอ่อ คือว่า เจ้าของสนามม้า รีบส่งม้าสองตัวนี้ไปให้เร็วที่สุดนะ”
“ขอรับ ฮูหยินโปรดวางใจ”
จากนั้น ก็มีบุรุษร่างกำยำสองคนโผล่มาจากที่ใดไม่ทราบ ในที่สุดก็แบกตัวเซียวเหอที่พิงอยู่กับม้าเหงื่อโลหิตออกไปจนได้
“จริงสิ เจ้าของสนามม้า เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่าแถวนี้มีที่ใดขายรถม้าบ้าง?”
“รถม้าหรือขอรับ? ฮูหยินคิดจะให้ม้าเหงื่อโลหิตตัวนี้…”
เจ้าของสนามม้ารู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง สีหน้าปวดใจเป็นที่สุด
“…เอ่อ พูดเช่นนี้แล้วก็ดูเหมือนจะน่าเสียดายอยู่บ้างจริง ๆ…”
ไป๋หว่านหว่านคิดดูแล้ว มิสู้เลี้ยงม้าตัวนี้ไว้ในคอกม้าที่จวนก่อน ไม่แน่วันหน้าอาจได้ใช้ หรืออย่างแย่ที่สุดวันหน้าก็เอาไปเป็นของขวัญ?