กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไป๋หว่านหว่านมิได้สังเกตเห็นความผิดปกติของเซียวเหอ นางรี่เข้าไปข้างกายเซียวเจิ้นซิงทันที พลางง่วนอยู่กับการสั่งอาหารและแนะนำแก่เขา
ทว่าสายตาของเซียวเหอกลับจับจ้องตามติดนางไม่วางตา
จนกระทั่งไป๋หว่านหว่านยุ่งเสร็จและส่งรายการอาหารให้เสี่ยวเซี่ยแล้ว นางถึงได้รู้สึกแปลกประหลาดไปทั้งตัว คล้ายกับมีใครบางคนจ้องจะมองทะลุตัวนางอย่างไรอย่างนั้น
นางกวาดสายตามองรอบด้านด้วยความกังขา จึงพบว่าที่แท้ก็คือเจ้าหมอนั่นเซียวเหอนี่เอง นางขมวดคิ้ว ชูสองนิ้วมือขึ้นมาตรงหน้าเขาแล้วทำท่างอลงเล็กน้อย
มองอะไรกัน? ป่วยหรือไร? ขืนมองอีกจะจิ้มตาให้บอดเสียเลย
เซียวเหอก็ได้สติขึ้นมาเช่นกัน นี่มันเรื่องอันใดกัน นายน้อยผู้นี้กลับมองบุรุษผู้หนึ่งจนเหม่อลอยไปเชียวหรือ? ก่อกรรมแท้ ๆ… นะโม อมิตาภพุทธ