เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลินฮวนคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่า พอกลับมาถึงร้าน เพิ่งให้คนนำหยกสมปรารถนาออกมาวางหน้าร้าน ยังไม่ทันถึงหนึ่งชั่วยาม ก็มีคนซื้อไปเสียแล้ว
“เฮ้ ที่นี่มีคนอยู่หรือไม่” คนผู้นั้นตะเบ็งเสียงตะโกนเข้าไปในร้าน คล้ายมีอาการมึนเมาอยู่บ้าง
ลูกจ้างในร้านได้ยินเสียงก็รีบวิ่งออกมา ดูแล้ว ที่แท้ก็คือคุณชายเสเพลแห่งตระกูลเซียว เซียวเหอ คุณชายเซียว
“มาแล้วขอรับ มาแล้ว ที่แท้ก็คุณชายเซียว ไม่ได้พบกันเสียนานเลยขอรับ”
“ของสิ่งนี้ ดูเข้าทีดีนี่” เขาชี้ไปที่หยกสมปรารถนาชิ้นนั้น พลางเอ่ยกับสตรีทรงเสน่ห์ที่โอบไว้ในมือขวาและผู้คนที่ห้อมล้อมอยู่ข้างกาย
คนข้างกายสองสามคนทำได้เพียงประจบสอพลอไม่หยุด พยักหน้าเอ่ยปากชม
ลูกจ้างเห็นดังนั้น ก็รีบเอ่ยปากยกยอปอปั้นติดต่อกันว่า
“คุณชายเซียวสายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก นี่เป็นของล้ำค่าที่เถ้าแก่ของพวกเราเพิ่งนำกลับมาเลยขอรับ”