ตอนที่ 44 เยียนอวี่เซียวเซียว

เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ยังคงต้อนรับแขกที่รอเรียกคิวอยู่ นางเห็นดังนั้นจึงโบกมือให้เขา

“คุณชาย มีสิ่งใดจะสั่งการหรือขอรับ?”

“หอวั่งเยว่ของพวกเจ้าปิดร้านยามใด?”

“เรียนคุณชาย ร้านของเราปิดหลังยามซวีขอรับ”

ยามซวีหรือ? นั่นก็คือก่อนสามทุ่ม เมื่อดูจากเวลาพักผ่อนของผู้คนที่นี่แล้ว นับว่าค่อนข้างดึกทีเดียว

นางกล่าวขอบคุณคำหนึ่ง ก่อนจะจากไป

ระหว่างทางกลับจวน ร้านค้ารอบข้างนอกจากร้านสุราเล็ก ๆ แล้ว แทบทั้งหมดล้วนปิดร้านกันหมดแล้ว ทว่าเมื่อมองออกไปยังถนนเบื้องหน้า กลับพบว่าสถานที่แห่งหนึ่งยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟ

“เบื้องหน้าคือสถานที่ใด?” ไป๋หว่านหว่านเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เอ๊ะ หอแห่งนั้นสว่างยิ่งนัก มองดูแล้วสูงกว่าหอวั่งเยว่อีกตั้งสองชั้นแน่ะ”