ตอนที่ 39 หลบหนี

“พระนาง บ่าวทราบดีว่าราคาของท่านต้องสูงมากแน่ แต่ไม่เป็นไรเพคะ ท่านบอกมาเถิด! สูตรสบู่หอมนี้บ่าวต้องเอาให้ได้เจ้าค่ะ”

ป้าเฝิงที่อยู่ด้านข้างก็ช่วยกล่าวสำทับพร้อมรอยยิ้ม

“พระนางทรงวางพระทัยเถิดเพคะ ตระกูลเซียวเป็นคหบดีระดับแนวหน้าของเมืองอวิ๋นตูเรา ย่อมมีพลังอำนาจเงินทองเพียบพร้อม มิเช่นนั้นคงไม่คิดส่งลูกสาวเข้าวังหรอกเจ้าค่ะ”

มีเงินแล้วก็ย่อมอยากมีอำนาจ เป็นโรคสามัญโดยแท้

เซียวซีอวิ๋นค้อนขวับใส่เฝิงสี่ไปหนึ่งวง ทว่าก็ยังรู้สึกขอบคุณที่ช่วยเกลี้ยกล่อม

“ข้ากะว่าจะ... ขายสัก 10,000 ตำลึง”

ไป๋หว่านหว่านบอกราคาที่ตนคิดว่าสูงลิ่วออกไปด้วยท่าทางหน้าด้านไร้ยางอาย จากนั้นจึงหลับตารอรับแรงกระแทกจากน้ำลายที่อาจพ่นใส่ สบู่หอมนี้มีคนเคยซื้อไปแล้วกลุ่มหนึ่ง อีกทั้งของพรรค์นี้ก็ใช้หมดช้าเสียด้วย...

“10,000 ตำลึงหรือเพคะ? จริงหรือนี่? พระนาง นี่ท่านคิดราคามิตรภาพให้หรือเปล่าเพคะ...”

“หา?”