ตอนที่ 32 ลุ่มหลงจนขาดสติ

“อาหารจานนี้กินอย่างไรหรือ?” หยวนโม่เอ่ยถามด้วยสีหน้าน่าสงสาร

ไป๋หว่านหว่านมองชามที่ว่างเปล่าของเขาแล้วกล่าวพลางหัวเราะ

“อย่างไรกัน รูปร่างสูงใหญ่เช่นเจ้ายังแย่งอาหารสักจานไม่ได้เลยหรือ การกินหม้อไฟของพวกเรานั้นวัดกันที่ความเร็วของมือ จับตาดูให้ดี กลับไปแล้วฝึกฝนให้มากหน่อยเล่า”

“อาเหยา ใส่เนื้อเพิ่มอีกหน่อย”

“เจ้าค่ะ”

เป็นดังที่คาดไว้ เนื้อเพิ่งสุกได้ไม่นาน คนกลุ่มนี้ก็แย่งชิงกันราวกับพยัคฆ์หิวโหยกระโจนตะครุบเหยื่อ หากไม่มีฝีมืออยู่บ้างก็คงแย่งไม่ทันจริง ๆ

ไป๋หว่านหว่านแสดงความเร็วของมือออกมา ก่อนตักเนื้อที่เพิ่งแย่งมาได้ทั้งหมดใส่ลงในชามของหยวนโม่

หลังสมปรารถนา หยวนโม่ก็มองไปทางจ้าวตูด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

วิธีการของเรานี้ไม่เลวใช่หรือไม่

จ้าวตูส่ายหน้าพลางหัวเราะ ฝ่าบาทยังคงหลักแหลมยิ่งนัก