ตอนที่ 9 การข่มขวัญ

หลังจากทุกคนถอยออกไปแล้ว หยวนโม่จึงลืมตาขึ้น

“เสี่ยวโต้วจื่อ”

“บ่าวอยู่นี่ขอรับ”

เสี่ยวโต้วจื่อคือชื่อเล่นของจ้าวตู เขาเข้าวังมาตั้งแต่ยังเล็ก เวลานั้นหยวนโม่ยังเป็นองค์รัชทายาท และเป็นหยวนโม่ที่เลือกขันทีน้อยรับใช้ใกล้ชิดผู้นี้ด้วยตนเอง พวกเขาอ่านตำรา ฝึกยุทธ์ และเล่นด้วยกันมาโดยตลอด

ในใจของหยวนโม่ เสี่ยวโต้วจื่อสนิทสนมยิ่งกว่าสหายที่คอยวางแผนเล่นงานกันเพราะอำนาจเหล่านั้นเสียอีก ดังนั้นทุกครั้งที่เขาประสบความผิดหวัง เขาจึงมักพูดคุยกับเสี่ยวโต้วจื่อ เพียงมีผู้ใดอยู่เป็นเพื่อนพูดคุยด้วยก็นับว่าดีแล้ว

“เจ้าพวกคนชราสารเลวนั่นทำให้ข้าปวดหัวเสียจริง ยังดีที่ฝีมือของเจ้าพัฒนาขึ้นไม่น้อย”

“การช่วยแบ่งเบาความกังวลของฝ่าบาทเป็นหน้าที่ของบ่าวอยู่แล้ว เพียงแต่พระอาการปวดพระเศียรของฝ่าบาท ไม่จำเป็นต้องเรียกหมอหลวงมาดูจริง ๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวโต้วจื่อมีสีหน้าเป็นกังวล