เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 577 สายลมเริ่มก่อตัว
“ลูกเข้าใจแล้วขอรับ” ความลังเลก่อนหน้านี้ของผู้นำตระกูลเจียงมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยสีหน้าแน่วแน่มั่นคง
บรรพชนตระกูลเจียงเห็นเขาคลายปมในใจได้แล้วก็วางใจ ยามจะจากไปยังเอ่ยเสียงเบาว่า “ตาเฒ่าอย่างข้าท่องเที่ยวในใต้หล้ามาหลายปี ข้ามผ่านขุนเขาสายธารนับพันหมื่น ได้รู้จักพี่น้องสหายไม่น้อย มีคำกล่าวว่าอย่างไรนะ พี่น้องมีภัย แปดทิศรุดช่วย คนเรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ต่อให้ตบะสูงส่งเพียงใด ขอบเขตน่าสะพรึงกลัวแค่ไหน
แต่พวกเราน่ะ ท้ายที่สุดก็ไม่อาจหลุดพ้นจากกายเนื้อของมนุษย์ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไยมิสู้ทำตามใจตนเล่า? แม้แต่อริยปราชญ์ก็ยังต้องกินข้าวกินปลา มรรคาสามพันล้วนมุ่งสู่หนทางแห่งมรรคา บางคราวย่อมต้องมีคนคอยช่วยเหลือสักแรง และคนผู้นั้น ก็อาจเป็นสหายข้างกายนี่เอง”