กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 572 สมรสภูต
หากเทียบกับโลกอันมืดมิดภายนอกอีเสี้ยนเทียนแล้ว หลังลอดผ่านหุบเขาเข้ามา ที่แห่งนี้กลับยังคงมีแสงดาวหลงเหลืออยู่ เมื่อแหงนหน้ามองขึ้นไป ก็มองเห็นประกายแสงอันเจิดจ้า หรือแม้กระทั่งบนยอดเขา ก็ยังมีลำแสงสีเขียวพาดผ่าน
ปี้เอ๋อร์อดเอ่ยปากไม่ได้ว่า "สวยจังเลย หลีหยาง"
หลีหยางยิ้มบาง ๆ ใช่แล้ว หากเบื้องหลังไม่มีศัตรูไล่ล่าตามหลัง เพียงแค่แวะมาตั้งกระโจมพักแรมหรือเดินเล่นผ่อนคลาย ที่นี่ก็นับเป็นแดนเซียนบนโลกมนุษย์ได้แห่งหนึ่งจริง ๆ
ทว่าหลีหยางหาได้หยุดฝีเท้าลงไม่ ปี้เอ๋อร์กับเฟิงหมั่นโหลวนั่งอยู่บนหลังฉงฉี โดยมีแมลงเม่ยแปลงกายเป็นผ้าพันคอช่วยปี้เอ๋อร์กันลมหนาว
หลีหยางเดินนำอยู่ข้างหน้า ปี้เอ๋อร์ฮัมเพลงด้วยเสียงแผ่วเบาจนฟังไม่ออกว่ากำลังร้องเพลงอะไร