กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 564 ส่งมอบตราประจำตำแหน่ง
เหตุใดหลีหยางจึงกลับมาได้รวดเร็วปานนี้? จะไม่มีสาเหตุเชียวหรือ? ย่อมไม่ใช่เช่นนั้น ตั้งแต่ตอนที่ปี้เอ๋อร์ฟันดาบลงไปนั้น หลีหยางซึ่งอยู่บนซูซานก็รับรู้ได้แล้ว
คนบางคน แม้ไม่ได้อยู่เคียงข้าง ทว่าใจกลับผูกพันเชื่อมถึงกัน
เพราะเราอยู่ใต้ผืนฟ้าเดียวกัน สูดอากาศเดียวกัน ดังนั้นสุขทุกข์ร้อนหนาวของเจ้า ข้าจึงรับรู้ได้หมดสิ้น
ทว่าการเดินทางไปซูซานเที่ยวนี้ กลับยังคงหลงเหลือความเสียดาย ทั้งที่ได้ไปเยือนซูซาน ทั้งที่ได้เห็นสวนส้มและไร่ชาที่เถ้าแก่ลงมือปลูกเองกับตา ทั้งยังได้กินปลาชิงอวี๋ตัวใหญ่ที่เถ้าแก่เลี้ยงไว้ เหตุใดในใจจึงยังมีเรื่องค้างคาอยู่อีกเล่า?