กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 532 มีคนมาหาเรื่องแล้ว
หลีหยางหรี่ตายิ้ม ทว่าในใจกลับขมขื่นทรมานยิ่งนัก เขาไม่รู้เลยว่าคนทั้งสองตรงหน้าผ่านการทรมานอันทารุณป่าเถื่อนมาเพียงใด และไม่รู้ว่าพวกเขาเดินทางระหกระเหินจากสำนักเซียนต้าเสวียนมาถึงนครหลวงต้าซย่าได้อย่างไร บางทีที่พวกเขามาที่นี่ อาจหวังทวงถามความเป็นธรรมจากจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์กระมัง? ทว่าผลลัพธ์เล่า?
ผลลัพธ์คือกระทั่งศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ก็ถูกพรากไป ดวงวิญญาณถูกแบ่งแยก ตกเป็นของเล่นที่ผู้อื่นบงการตามอำเภอใจ
เดิมทีหลีหยางตั้งใจจะเอ่ยปลอบสักสองสามประโยค ทว่าพอคำพูดมาถึงริมฝีปาก กลับพบว่ายามนี้ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ช่างไร้น้ำหนักและว่างเปล่าสิ้นดี จำต้องแบฝ่ามือออก ดวงวิญญาณสองสายพลันปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ