กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 515 ลี่จิ้งได้รับการแต่งตั้งเป็นหวัง
“ด้วยความสามารถของเจ้าในยามนี้ ยังไม่คู่ควร ความหมายแห่งการมีอยู่ของข้า ก็คือชะตาฟ้า และเป็นทำนองคลองธรรมแห่งฟ้า เจ้าเข้าใจหรือไม่” ผู้นั้นกล่าวสืบไป
ไม่นานหลีหยางก็คืนสติจากอาการเสียกิริยาเมื่อครู่ เขาไม่ได้ตอบคำถามอีกฝ่าย ทว่าจดจำแววตาคู่นี้ไว้อย่างฝังลึก
ราวกับสรรพสิ่งในฟ้าดิน ล้วนเป็นเพียงวัชพืชริมทาง
สายตาที่เย็นเยียบเช่นนั้น มิสู้บอกว่าเป็นเพราะเดิมทีไร้ความรู้สึก จึงไม่อาจซึมซับความทุกข์ยากในโลกมนุษย์ ทั้งไม่รับรู้ถึงความยินดี โกรธเคือง โศกเศร้า หรือสุขสันต์ ถึงได้เอ่ยถ้อยคำไร้หัวใจเยี่ยงนี้ออกมา
ชะตาฟ้าอย่างนั้นหรือ