กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 501 เซียนเต่า
“มีบุตรพึงได้ดั่งเขา” ท่านเทียนซืออาวุโสแห่งหลงหู่ซานทอดถอนใจ
ชายชราแห่งสำนักม่อหัวเราะร่า “เช่นนั้นสุสานบรรพชนเจ้าคงต้องมีควันเขียวพวยพุ่งเสียแล้วกระมัง”
ท่านเทียนซืออาวุโสแห่งหลงหู่ซานแค่นเสียงฮึ ยกมือข้างหนึ่งฉีกม่านฟ้า เหลือบมองอริยปราชญ์ลาดตระเวนผู้ประจำการอยู่เบื้องบนแวบหนึ่ง แล้วทะยานมุ่งหน้ากลับหลงหู่ซานไปอย่างผึ่งผาย
ทว่าชายชราแห่งสำนักม่อกลับรู้ธรรมเนียม เหาะขึ้นสู่ยอดเมฆแล้วเอ่ยอย่างสุภาพ “เรื่องนี้ทำให้เจ้าต้องลำบากแล้ว”
“ศิษย์พี่กล่าวเช่นนี้ก็เกรงใจเกินไปแล้ว ล้วนทำเพื่อเผ่ามนุษย์ทั้งสิ้น” อริยปราชญ์ผู้ประจำการอยู่บนม่านฟ้าผืนนี้มีตบะไม่สูงนัก เพียงเพิ่งได้ตำแหน่งอริยปราชญ์มา ทว่ามิได้มีพลังฝีมือระดับมหาเซียน