กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 ถ้าอย่างนั้นเขาก็ลำบากแย่แล้ว
“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ในแต่ละวันเขาคงต้องทนทุกข์ทรมานเป็นแน่” ตาเฒ่าสำนักม่อเอ่ยขึ้นอย่างหนักแน่นเด็ดขาด
ปี้เอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย มือที่กำลังแคะเล็บพลันแข็งทื่อไปชั่วครู่ ทว่าไม่นานก็กลับมาเป็นปกติ “ถ้าอย่างนั้นเขาก็คงลำบากแย่แล้วจริง ๆ”
เหนือม่านหมอกหนา ท่ามกลางเมฆสายฟ้าทัณฑ์ ดูคล้ายมีดวงจันทรากระจ่างแขวนเด่นอยู่ ไอพลังพุ่งทะยานสู่ห้วงเวหา แสงสีขาวทอดตัวลงมาราวกับเสาลำแสงแล้วค่อย ๆ เคลื่อนผ่าน ที่ใดที่มันผ่านไป แม่น้ำสายใหญ่ต่างเดือดพล่าน อากาศบิดเบี้ยว ความร้อนจัดระดับขีดสุดคล้ายจะแผดเผาทุกสรรพสิ่งให้มอดไหม้
และที่ข้างเสาลำแสงทั้งซ้ายขวา ยังมีสายอสนีบาตสีม่วงเต้นระบำเคียงคู่