กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 ท่องเที่ยว
การดิ้นรนตามสัญชาตญาณกลับยิ่งทำให้ตนเองจมลึกสู่ห้วงน้ำวนจนมิอาจถอนตัว แต่หากปล่อยตัวไหลไปตามกระแสน้ำ ก็คล้ายว่าหากถูกฉุดดึงเข้าไปแล้ว ย่อมไม่มีวันได้หวนกลับมาอีกตลอดกาล
ยามนี้ปี้เอ๋อร์ร่ำไห้ออกมาแล้ว ไม่ว่าผู้ใดจะว่าอย่างไร นางก็กุมมือของหลีหยางไว้แน่นมิยอมปล่อย
ชั่วพริบตานั้น พลังในดวงตาของปี้เอ๋อร์ก็พลันระเบิดทะลักออกมา
ท่ามกลางความเวิ้งว้างไร้ที่สิ้นสุดนี้ ดวงตะวันดวงหนึ่งค่อย ๆ ลอยเด่นขึ้นมา
รัศมีแสงเปรียบประดุจกระบี่ที่ทิ่มแทงทะลุฟากฟ้า ฉีกกระชากห้วงมิติว่างเปล่านี้จนแหลกสลาย สลัวรางคล้ายมีมือข้างหนึ่งยื่นข้ามรอยแยกนั้นเข้ามา