กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 476 ชั่วชีวิตล้วนปล่อยวาง
รอจนเรือหอเซียนลับหายไปจากสุดขอบฟ้าอย่างสิ้นเชิง อารมณ์ที่เฉาเทียนเจียวพยายามสะกดกลั้นไว้ตลอดจึงระเบิดออกมาในบัดดล
เริ่มจากหลั่งน้ำตาเงียบ ๆ กัดริมฝีปากแน่นไม่ยอมให้มีเสียงเล็ดลอด ทว่าความชอกช้ำมันล้นปรี่เกินทน เมื่อหยาดน้ำตาไหลรินออกจากเบ้าตาอย่างไม่อาจควบคุม เสียงสะอื้นไห้จึงค่อย ๆ ดังแว่วออกมา
เจ้าแห่งซานไห่มีสีหน้าซับซ้อน เขาไม่รู้จะปลอบประโลมอย่างไร และไม่อาจปลอบได้เลย
แม้สำนักเซียนต้าเสวียนจะไม่ติดสิบอันดับสูงสุด ทว่ามีความเป็นมาสืบทอดเนิ่นนาน เคยมีชื่อเสียงก้องหล้ามาตั้งแต่ยุคสวรรค์โบราณ รากฐานอันน่าสะพรึงกลัวนั้น แม้แต่สิบอันดับสูงสุดตัวจริงยังต้องคิดหน้าคิดหลัง ไม่กล้าเหิมเกริมจนเกินงาม