กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 462 กู่โจ้ว
ไป๋จิงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองยังทิศทางที่หลีหยางอยู่
ตาเฒ่าบ้าพลันหัวเราะร่าขึ้นมาทันที "เมื่อครู่ถือโอกาสจัดการจักรพรรดิมารตนนั้นไปแล้ว เดิมทีก็เป็นเพียงร่างเปล่าอันไร้วิญญาณ สมควรตายไปตั้งนานแล้ว กักขังตัวเองไว้ในห้วงเหวลึกด้วยความยึดติดจากมหาสงครามเซียนมารมานานนับปีเช่นนี้ มันไม่เหนื่อย แต่ข้ายังรู้สึกเหนื่อยแทนเลย"
ไป๋จิงต้องตื่นตระหนกอีกครา
จักรพรรดิมารตนนั้นเป็นเพียงร่างเปล่าที่ไร้ชีวิตหรอกหรือ?