กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 459 เห็นอาหวงแล้ว
ฉงฉีเกิดมีโทสะขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เห็นได้ชัดจากแววตาว่ากำลังไม่สบอารมณ์ ไป๋จิงหัวเราะฮ่า ๆ พลางตบหัวมันเบา ๆ แล้วเอ่ยยิ้ม ๆ "เอาละ ๆ มีแค่เด็กคนนั้นที่เรียกเจ้าแบบนี้ได้ คนอื่นเรียกไม่ได้เลยใช่ไหมล่ะ เฮ้อ ข้าลงมาดีกว่า"
ไป๋จิงกระโดดลงมาจากหลังฉงฉี รูปร่างที่สูงโปร่งของเขาในยามนี้เพิ่งจะสูงแตะถึงคอของฉงฉีเท่านั้น หนึ่งคนหนึ่งสัตว์ร้าย หากไม่ใช่เพราะซ่อนกายอยู่ ณ บัดนี้ ย่อมเป็นทิวทัศน์อันงดงามสายหนึ่งในสนามรบเซียนมารแห่งนี้อย่างแท้จริง
น่าเสียดายที่ภาพอันงดงามนี้กลับถูกกลืนหายไปในสภาพแวดล้อมอันเลวร้ายที่ไม่เข้ากับบรรยากาศแม้แต่น้อย