กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 457 ขุนเขาซากศพ ทะเลโลหิต
ไป๋จิงดวงดีมาก เพิ่งเข้ามาก็มองเห็นเจ้าตัวเล็กทั้งสามยืนอยู่ตรงริมขอบสนามรบเซียนมารแต่ไกล เขานึกในใจ ทันใดนั้นด้านหลังก็ปรากฏท่อนกระดูกขาวรูปร่างคล้ายกิ่งไม้แห้งท่อนหนึ่ง ไป๋จิงยื่นนิ้วออกไปเคาะเบา ๆ กระดูกส่งเสียงดังกังวานก้อง
ฉงฉีที่อยู่ข้างกายเขาหาวหวอดหนึ่ง พอเห็นหลีหยาง ดวงตาก็เป็นประกาย กำลังจะวิ่งรี่เข้าไป ทว่ากลับถูกสายตาของไป๋จิงสะกดจนชะงักอยู่กับที่ไม่กล้าขยับ
ไป๋จิงลูบหัวมันพลางกระซิบว่า "ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา จำไว้ ข้าไม่รู้จักพวกเขา เจ้าก็ไม่รู้จักพวกเขาเหมือนกัน ในเมื่อพวกเขากล้ามาที่นี่ ก็ต้องปล่อยให้ได้บทเรียนเสียบ้าง"