กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 หวนคืนสู่ซานไห่
จ้าวแห่งซานไห่ไม่เคยตกอับถึงเพียงนี้มาก่อน นี่คงเป็นช่วงเวลาที่เขารู้สึกขัดใจที่สุดตั้งแต่บรรลุมรรคาวิถีเทพอาศัยแรงศรัทธาจนสำเร็จร่างทองมาเลยทีเดียว
เขาสวมเกราะทอง มือทั้งสองยันอยู่บนกระบี่ยาว ปลายกระบี่แตะพื้น จมลึกลงไปในแผ่นหินสีเขียว ทั้งร่างยืนเหม่อมองควันไฟสงครามเบื้องล่างอยู่เช่นนั้น
ซานไห่ไม่มีสี่ฤดูกาล สภาพอากาศอบอุ่นเหมือนฤดูใบไม้ผลิตลอดทั้งปี
ชายในเกราะทองถอนหายใจ ยื่นมือหนึ่งออกไปคว้าในความว่างเปล่าเบา ๆ พลันมีสุราปรากฏขึ้นมาหนึ่งไห เขาเปิดฝาออกดม เพียงแค่สูดกลิ่นให้พอหายอยากก็เก็บกลับไป "เจ้าจากไปแล้ว คนหมักสุราก็ไม่มีเหลือ ทำไมไม่ทิ้งไว้ให้ข้าอีกสักหน่อยนะ รู้ทั้งรู้แท้ ๆ ว่าข้าไม่ชอบดื่มสุราจากที่อื่น"