กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 435 อำลา
หลีหยางลืมตาขึ้น ประกายแสงแหลมคมในดวงตาวาบผ่านแล้วหายไป ทว่ากลับสบเข้ากับดวงตาตะวันของปี้เอ๋อร์ที่เพิ่งเบิกขึ้นพอดี
ปี้เอ๋อร์ยิ้มแห้ง ๆ อย่างเขินอาย จากนั้นแววตาก็กลับคืนสู่สภาพคนธรรมดา ทั้งสองสบตากัน ปี้เอ๋อร์ก็รีบวิ่งมาตรงหน้าเขาแล้วกระซิบบอก “เมื่อกี้ข้าเห็นคนหลายคนกำลังสู้กันอยู่บนฟ้าด้วยล่ะ”
หลีหยางเต็มไปด้วยความฉงน อดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองขึ้นไปบนขอบฟ้า
ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอกไกลหมื่นลี้ มีเพียงทะเลเมฆลอยเป็นหย่อม ๆ
“ไม่มีนี่นา?”
“มีสิ”
ปี้เอ๋อร์จูงมือหลีหยางวิ่งไปที่ลานเรือน พลางชี้นิ้วไปยังทิศหนึ่งบนท้องฟ้า “เจ้าดูสิ อยู่ตรงนั้นไง มีขอทานคนหนึ่ง แล้วก็มีตาเฒ่าตัวเปล่งประกายแสงสีทองอร่ามอีกคนหนึ่ง”
หลีหยางฟังแล้วยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่