กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 425 สามอันธพาลเฒ่า
เหล่าสตรีเดินผ่านไปมาส่งเสียงเจื้อยแจ้ว ผู้ฝึกลมปราณนี่ช่างต่างออกไปจริง ๆ แต่ละนางช่างเปล่งปลั่งงดงาม ผิวพรรณเนียนละเอียดจนแทบจะเป่าแล้วแตก ดูเอาเถอะ กลางฤดูหนาวแท้ ๆ แต่งตัวบางเบาปานนี้ไม่กลัวล้มป่วยกันหรือไร เรียวขายาวขาวผ่องของแต่ละคนสะท้อนแสงแดดจนแทบจะแวววาว ตอนนี้ชายชราอยากจะถอดเสื้อคลุมของตนไปคลุมให้แม่นางเหล่านี้เสียจริง หนาวเพียงนี้ หากหนาวจนล้มป่วยไป ชายชราคงปวดใจแย่
เพิ่งจะวางถ้วยชาลง ชายชราก็ขมวดคิ้ว พึมพำว่า "แย่ล่ะสิ เจ้านี่วนเวียนมาถึงสำนักหลีหั่วจนได้ จะให้มันเห็นข้าไม่ได้เด็ดขาด"
ความคิดจะหนีเพิ่งผุดขึ้นในใจ ตรงข้ามโต๊ะสี่เหลี่ยมก็ปรากฏขอทานชราในชุดขาดวิ่นขึ้นมาผู้หนึ่ง