เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 417 ตายไปแบบนี้เนี่ยนะ?
พูดกันตามตรง ความรู้สึกของการใช้อำนาจบารมีข่มเหงผู้อื่นนี่มันสะใจพิลึก หากหลีหยางยังคงเป็นเด็กเสี่ยวเอ้อร์เพิ่งก้าวออกจากรังอย่างในวันวาน พอเจอเรื่องพรรค์นี้คงหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้แน่นอน เพราะต่อให้มีเหตุผลแค่ไหน ก็ไม่อาจเอาชนะกำปั้นของคนอื่นได้อยู่ดี ที่ว่าวิญญูชนใช้ปากไม่ลงมือนั้น แท้จริงก็เพราะยังไม่ทันได้ลงมือ ก็โดนคนอื่นทุบตีจนตายไปก่อนแล้ว
ทว่าจนถึงวันนี้ เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มน้อยผู้ก้าวเดินอย่างยากลำบากคนนั้นตั้งนานแล้ว
การต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายนับครั้งไม่ถ้วน ไม่เพียงขัดเกลาจิตใจของเขาจนแกร่งกร้าว หากยังส่งให้ขอบเขตพลังทะยานสูงขึ้นไม่หยุดหย่อน หลังจากได้ประจักษ์ถึงยอดฝีมือผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ในระดับสูงลิบ ก็ยังหล่อหลอมให้เขามีกลิ่นอายที่ยากจะพรรณนาขึ้นมาขุมหนึ่ง