กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 395 อย่าเพิ่งใจร้อน
ทั้งสองคนออกจากเมืองได้อย่างราบรื่น คงเป็นเพราะทหารยามประจำเมืองก็คิดไม่ถึงว่า ในวันมงคลสมรสของใต้เท้านายอำเภอ จะยังมีใครที่ไม่ไปร่วมแบ่งผลประโยชน์บ้าง
โชคดีที่รูปลักษณ์ของทั้งสองคนชวนให้ผู้คนรู้สึกเอ็นดูเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะหลีหยางที่มักจะมีรอยยิ้มอบอุ่นประดับใบหน้าเสมอ ส่วนปี้เอ๋อร์หากไม่โมโห ก็เป็นเพียงเด็กหญิงข้างบ้านที่สดใสร่าเริง เจ้าหมาสีเหลืองตัวใหญ่นั้นแม้จะดูแปลกตาไปบ้าง แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ดูเหมือนหมาบ้านตัวเล็ก ๆ ในหมู่บ้าน เพียงแต่ไม่เคยมีตัวไหนโตขนาดนี้มาก่อน
หมาสีเหลืองตัวใหญ่ที่ให้คนขี่ได้นั้นหาดูได้ยากใช่หรือไม่ ย่อมหาดูได้ยากจริง แต่ประหลาดหรือไม่ ไม่ประหลาดเลย