กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 นั่งไม่ติดแล้ว
คำพูดเพียงประโยคเดียวทำให้หลีหยางพูดไม่ออก และจากแววตาของหูเถา เขาคล้ายมองเห็นความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่นั้น ชั่วขณะนั้นความโศกเศร้าก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจ
ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ไฉนต้องให้ข้าเป็นผู้ตอบอีกเล่า?
ในที่สุดตี้จั้งก็มีความละอายใจอยู่บ้าง ทว่าหากยามนี้ไม่ทำเช่นนี้ หอหวั่งเซิงจะมีคุณสมบัติอันใดไปคุมยมโลก?
หลีหยางมองหูเถาอย่างใจลอยไร้วิญญาณ ฝ่ายหลังสะกดกลั้นไม่อยู่อีกต่อไป ดึงเขาเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกแน่น "หลีหยาง หากเจ้าอยากอยู่กับข้าจริง ๆ เช่นนั้นอีกสิบปีให้หลัง เจ้าค่อยมาตามหาข้า ได้หรือไม่?"
"ที่ใดกัน?"
"ก็ข้างลำน้ำหวงเฉวียนนี้ ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่ปลายสุดของฟ้านอกฟ้า"