เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 374 ทุกคนดุจมังกร
ในความว่างเปล่ามีเสียงเกรี้ยวกราดดังลั่น คล้ายกลัวเหลือเกินว่าคำพูดประโยคนี้จะเปิดโปงเรื่องคาวที่ตนไม่อาจให้ใครรู้เห็นออกมา
และในเพลานี้ ไม่รู้ว่ามีดวงตาเฝ้ามองมายังที่นี่กี่คู่ในใต้หล้า ทว่าเรื่องพิลึกคือกลับไม่มีผู้ใดลงมือเลยแม้แต่คนเดียว แม้กระทั่งเหล่าอริยปราชญ์ผู้คอยพิทักษ์แดนมนุษย์
ณ นครหลวงต้าซย่า องค์จักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ผู้กุมอำนาจทั่วหล้า ใช้จิตชักนำร่างทองธรรมกายเหนือทะเลเมฆาแห่งโชคชะตา จากนั้นจึงก้มมองลงมายังแผ่นดิน
พระองค์ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น และท่ามกลางไอวาสนาแห่งขุนเขาและสายนทีนับไม่ถ้วน พระองค์ก็มองเห็นว่าสายตาที่ทอดไปยังเทือกเขาหมานฮวงเหล่านั้น มาจากสำนักเขาเซียนใดบ้าง
“หลงหู่ซานสมกับที่มีคุณธรรมน้ำมิตรตามแบบโบราณ ทำเพื่อบ้านเมืองเพื่อราษฎรโดยแท้” โอรสสวรรค์ตรัสขึ้น