กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 372 ดื่มสุรากินเนื้อเท่านั้น
“ตกลง”
หลีหยางหยิบน้ำเต้าสุราออกมา สิ่งที่บรรจุอยู่ข้างในย่อมเป็นสุราหูเถาแห่งเป่ยเจิ้น น้ำเต้าสุราแม้จะเล็ก ทว่าภายในกลับมีมิติซ่อนเร้น สามารถจุน้ำสุราได้มหาศาล
กำไลข้อมือก็เป็นดั่งหีบสมบัติสารพัดนึก หลีหยางมีนิสัยดีติดตัวมาตลอด นั่นคือยามเห็นของกินอร่อย ๆ ก็จะซื้อเก็บไว้เสมอ เผื่อวันใดวันหนึ่งจะได้นำออกมาใช้
ก่อนหน้านี้ตอนเดินเล่นที่ชั้นหนึ่งของเกาะกลางทะเลสาบ ปี้เอ๋อร์เอาแต่เลือกซื้อของเล่นกระจุกกระจิกแปลกใหม่ ส่วนเขาคอยเก็บรวบรวมอาหารเลิศรสและวัตถุดิบสารพัด บัดนี้จึงได้มีโอกาสนำมาใช้เสียที
ไม่นานนัก กองไฟก็สว่างวาบขึ้นท่ามกลางราตรี บนตะแกรงย่างมีกระต่ายเสียบไม้อยู่