กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 352 ขมขื่นดั่งบทเพลง
นี่คือคำที่เถ้าแก่เคยบอกกับเขา ยามใดที่จิตใจเกิดความลังเล ก็จงลองก้มมองดูเส้นทางใต้เท้าว่าชี้ไปยังแห่งหนใด กำลังวนเวียนอยู่ที่เดิม หรือคดเคี้ยวทอดยาวไปข้างหน้า
หลีหยางหลับตาลง ตัดขาดการรับรู้ทั้งหมดรอบตัว เมื่อสติสัมปชัญญะจมดิ่งลงสู่ความมืดมิด เขาก็ก้าวเท้าออกไป
คนทั้งหลายด้านหลังพากันหยุดชะงัก มองแผ่นหลังที่ดูอ้างว้างเงียบเหงาผู้นั้น ในใจพลันถูกความหนักอึ้งกดทับลงมาพร้อมเพรียงกัน หูเถารีบยกมือขึ้นปิดปากแน่น กลัวว่าตนเองจะพลันร้องไห้โฮออกมาจนไปปลุกเด็กหนุ่มที่กำลังสับสนทว่ายังคงก้าวหาทิศทางอย่างเด็ดเดี่ยวผู้นั้น
เทพภูผาและเทพวารีต่างสะท้านสะเทือนในใจอย่างยิ่ง